Mijn partner wil niet naar relatietherapie , wat nu?

Je hebt het al een paar keer geprobeerd.

Voorzichtig geopperd. Directer gevraagd. Misschien zelfs gesmeekt. Maar het antwoord blijft hetzelfde. Hij ziet het probleem niet. Of hij ziet het wel maar denkt dat het vanzelf overgaat. Of hij wil gewoon niet over zijn gevoel praten met een vreemde.

En jij zit thuis. Met het gevoel dat je er alleen voor staat.

Waarom mannen vaak niet willen

Laat ik eerlijk zijn , in mijn praktijk is het meestal de man die niet wil komen. Niet altijd. Maar vaak.

Niet omdat hij de relatie niet belangrijk vindt. Maar omdat hij bang is.

Bang dat er dingen aan het licht komen die hij liever niet ziet. Bang dat er iets verandert wat hij niet kan overzien. Bang dat hij over emoties moet praten waar hij geen taal voor heeft.

Voor veel mannen voelt relatietherapie als een aanklacht. Als bewijs dat hij het heeft verpest. Terwijl het in werkelijkheid iets anders is , het is een kans om te onderzoeken wat er speelt. Wat werkt en wat niet. En hoe jullie relatie er anders uit zou kunnen zien.

Dat hoeft niet altijd te eindigen met samen verder. Soms eindigt het met helderheid over wat jullie allebei willen. En ook dat is waardevol.

Wat niet werkt

Druk zetten. Dreigen. Ultimatums stellen in het heetst van een ruzie.

Ik begrijp de verleiding. Als je al lang probeert en niets werkt, wil je dat de ander eindelijk begrijpt hoe serieus het is.

Maar druk van buitenaf zorgt zelden voor echte bereidheid van binnenuit. En bereidheid is precies wat je nodig hebt. Niet een partner die meekomt omdat hij geen keus heeft maar een partner die , hoe klein ook , bereid is om te kijken wat er speelt.

Wat soms wél werkt

Verander de vraag In plaats van "wil je naar therapie?" vraag je: "Wil je één keer komen, gewoon om te kijken?" Geen verplichting. Geen grote stap. Gewoon één keer.

Veel mannen die bij mij binnenkomen zijn eigenlijk meegesleurd. En aan het einde van de eerste sessie zeggen ze: dit was anders dan ik dacht. Soms is die eerste stap alles wat nodig is om iets in beweging te krijgen.

Maak het niet over hem "Ik ga erheen voor mezelf. Jij mag meekomen als je wilt." Dat haalt de druk eraf. Hij hoeft niet toe te geven dat er een probleem is. Hij hoeft alleen maar mee te komen.

Ik maak soms een grapje in de eerste sessie: je kunt ook gewoon komen voor je partner. Dat is ook een reden. En het werkt vaker dan je denkt.

Spreek vanuit jezelf Niet "jij wil nooit praten" maar "ik voel me alleen en ik mis je." Zachte communicatie opent deuren die harde communicatie dichtgooit. Niet altijd. Maar vaker.

Maar nu even over jou

Want daar wil ik het ook over hebben.

Jij bent degene die dit leest. Jij bent degene die al een tijdje probeert. En misschien ben jij zo gefocust op hem meekrijgen dat je een vraag bent vergeten te stellen.

Ben jij blij?

Is dit hoe jij oud wil worden? Is dit de relatie die jij voor ogen had?

Want jij hebt ook een keuze. Niet alleen hij.

Dat is geen dreigement. Het is een eerlijke vraag. Want soms helpt het om even te stoppen met de ander proberen te bewegen en te kijken naar wat jij wilt. Wat jij nodig hebt. Hoe jouw relatie er anders of beter uit zou kunnen zien.

Die helderheid geeft rust. En soms , niet altijd maar soms , zorgt die rust ervoor dat de ander toch in beweging komt.

Wat als hij echt niet wil?

Dan kun je alsnog komen. Alleen.

Individuele sessies helpen je om te onderzoeken wat er speelt. Wat doe jij in deze dynamiek? Hoe reageer jij als hij zich terugtrekt? Wat heb jij nodig en hoe vraag je daarom?

Soms begint beweging bij één persoon. En soms is die beweging genoeg om iets te veranderen in hoe jullie met elkaar omgaan.

Een andere ingang — de co-therapeut

Soms is de drempel voor een man niet de therapie zelf. Maar de setting.

In een gezamenlijke sessie ligt de focus al snel op wat er tussen jullie speelt. En voor een man die nog niet gewend is om over zijn gevoel te praten, kan dat overweldigend voelen.

Daarom werk ik soms met een mannelijke co-therapeut. Een collega die een aantal sessies één op één met de man werkt. Niet om hem te analyseren of te veranderen. Maar om hem de ruimte te geven om te leren praten over wat er in hem omgaat. Over zijn emoties, zijn patronen, zijn manier van omgaan met spanning.

Dat is een veiligere omgeving voor veel mannen. Geen publiek. Geen partner die meeluistert. Gewoon een gesprek met iemand die begrijpt hoe dat voelt.

Wat hij daar leert neemt hij mee naar de gezamenlijke sessies. En dat maakt die sessies een stuk rijker. Want dan praten jullie niet meer langs elkaar heen maar met elkaar.

Dit is geen standaard aanpak maar voor sommige stellen precies wat nodig is.

Klaar om de eerste stap te zetten?

Of je nu alleen komt of samen , een eerste kennismaking is altijd vrijblijvend. Twintig minuten. Geen verplichtingen. Gewoon kijken wat er speelt en wat er mogelijk is.

Ik werk vanuit mijn praktijk in Amsterdam Noord en Landsmeer, en ook online.

Neem contact op via WhatsApp of via het contactformulier.

Volgende
Volgende

Een eigen praktijk openen. Makkelijker gezegd dan gedaan.