Relatietherapie voor stellen met kinderen, waarom jullie elkaar zijn vergeten

Er is een moment dat veel stellen herkennen maar zelden hardop benoemen.

Het moment waarop je beseft dat jullie de laatste keer dat je echt met elkaar hebben gepraat... je het je niet meer weet. Niet over de kinderen, niet over het huishouden. Maar over jullie. Over wat je voelt. Over waar je naartoe wilt.

Kinderen krijgen is een van de mooiste dingen die er is. En tegelijkertijd is het een van de grootste aanslagen op een relatie.

Niet omdat de liefde weg is. Maar omdat de aandacht verschuift. En dat is zo logisch dat je het bijna niet door hebt.

Wat er gebeurt als kinderen komen

Onderzoek laat consistent zien dat relatietevredenheid daalt na de geboorte van het eerste kind. Niet bij iedereen en niet permanent. Maar de dip is reëel en groter dan de meeste stellen verwachten.

John Gottman, een van de meest toonaangevende onderzoekers op het gebied van relaties, beschrijft hoe stellen na de komst van kinderen vaak hun zogeheten Love Map verliezen. Een Love Map is de kennis die je hebt van elkaars innerlijke wereld. Wat beweegt je partner? Waar ligt hij of zij wakker van? Wat zijn de dromen, de angsten, de kleine dingen die er toe doen?

Als kinderen komen gaat alle aandacht daarheen. Logisch. Noodzakelijk. Maar ondertussen update je elkaars Love Map niet meer. En langzaam word je vreemden van elkaar. Mensen die samen een gezin runnen maar elkaar niet meer echt kennen.

Opvoeding als strijdpunt

Een van de dingen die ik het meest zie bij stellen met kinderen is dat opvoeding een slagveld wordt.

Niet omdat ze het er fundamenteel over oneens zijn. Maar omdat ze er nooit echt over hebben gepraat. Waar kom jij vandaan? Hoe werd jij opgevoed? Wat wil jij anders doen dan jouw ouders? En wat neem je mee zonder dat je het door hebt?

Want opvoeden doe je niet vanuit een leeg vel. Je doet het vanuit alles wat jij zelf hebt meegekregen. Van jouw ouders. Van hun ouders. Van het gezin waarin jij bent opgegroeid. Hoe er werd omgegaan met conflict, met emoties, met grenzen, met liefde. Wat er werd gezegd. En wat er werd gezwegen.

Dat systeem van herkomst zit in je. Niet als bewuste keuze maar als ingesleten patroon. Je handelt ernaar voordat je er over hebt nagedacht.

En jouw partner doet precies hetzelfde. Vanuit een heel ander systeem van herkomst.

Als die twee systemen samenkomen in één gezin zonder dat jullie er bewust over hebben gepraat, kunnen ze botsen. Niet omdat een van jullie het fout doet. Maar omdat jullie allebei doen wat voor jullie normaal voelt , en dat is niet hetzelfde.

Ik zie dit regelmatig bij stellen met kinderen. De een vindt het vanzelfsprekend dat een kind altijd zijn gevoel mag uiten. De ander is opgegroeid in een gezin waar je je aanpaste en niet zeurt. Geen van beiden heeft het fout. Maar zonder dat gesprek wordt elke opvoedingsdiscussie groter dan hij hoeft te zijn.

Het helpt enorm om te onderzoeken wat jij hebt meegekregen. Wat wil je doorgeven? Wat wil je bewust anders doen? En wat doe je al anders zonder dat je het door hebt?

Die gesprekken voer je niet in de hitte van een ruzie. Je voert ze op een rustig moment, met nieuwsgierigheid naar elkaar. Niet als oordeel maar als begrip.

Elkaar vergeten is geen onverschilligheid

Dit wil ik benadrukken.

Stellen die bij mij komen en zeggen: we zijn elkaar kwijtgeraakt, zijn geen stellen die het niet meer willen. Ze zijn stellen die zo druk waren met alles en iedereen om hen heen dat ze vergaten om ook voor elkaar te zorgen.

Dat is geen gebrek aan liefde. Dat is een gebrek aan tijd, aandacht en bewustzijn.

En dat is iets wat je kunt veranderen.

Wat helpt

IBCT, de methode waarmee ik werk, kijkt niet alleen naar wat er tussen jullie speelt maar ook naar wat er onder zit. Welke patronen brengen jullie mee vanuit jullie eigen opvoeding? Hoe beïnvloeden die jullie manier van ouder zijn? En hoe komen jullie als stel weer op één lijn zonder dat het een strijd wordt?

Drie dingen die ik stellen met kinderen altijd meegeef:

Praat over opvoeding voordat het een ruzie is
Niet in het heetst van de strijd maar op een rustig moment. Waar kom jij vandaan? Wat wil jij doorgeven? Wat wil jij anders? Die gesprekken bouwen begrip op voordat er spanning is.

Bescherm jullie tijd als stel
Niet af en toe. Structureel. Een avond per week zonder kinderen, zonder agenda. Niet om problemen op te lossen maar om bij elkaar te zijn. De Love Map bijhouden vraagt onderhoud.

Blijf als stel op één lijn
Hoe meer jullie als stel op één lijn staan, hoe veiliger de kinderen zich voelen. Niet perfect, niet altijd eens. Maar bereid om het gesprek te blijven voeren. Een sterk partnerschap is het beste wat je je kinderen kunt geven.

Herken je dit?

Dan ben je niet de enige. En het betekent niet dat jullie te ver uit elkaar zijn gegroeid.

Het betekent dat jullie aandacht nodig hebben. Voor elkaar. En soms ook voor de patronen die jullie onbewust meenemen.

In mijn praktijk in Amsterdam Noord en Landsmeer help ik stellen met kinderen om weer verbinding te vinden. Niet door de kinderen buiten de deur te laten maar door jullie als stel weer op de eerste plek te zetten.

Een eerste kennismaking duurt 20 minuten en is gratis. Geen verplichtingen. Gewoon kijken of het klikt.

Neem contact op via WhatsApp of via het contactformulier.

Vorige
Vorige

Een eigen praktijk openen. Makkelijker gezegd dan gedaan.

Volgende
Volgende

Van pijlen naar woorden die landen , een oefening voor thuis